نكرده در زمانى كه ياد دوستان شيطان و حزبش را كوچك و خاموش كرده است « 19 » . سليم مىگويد : از اين جريان ، شيعيان امير المؤمنين عليه السّلام كه حاضر بودند خوشحال شدند و شكر بجا آوردند . از سوى ديگر موجب ناراحتى بسيارى از كسانى كه اطراف آن حضرت بودند « 20 » شد ، بطورى كه اثر ناراحتى در صورتشان و رنگهايشان پيدا بود . روايت از كتاب سليم : 1 . منهاج الفاضلين ( نسخهء خطى ) : ص 228 . 2 . بحار : ج 15 ص 236 . 3 . بحار : ج 38 ص 54 . 4 . اثبات الهداة : ج 1 ص 204 ح 132 . 5 . اثبات الهداة : ج 1 ص 658 ص 841 . 6 . مدينة المعاجز : ص 83 شمارهء 208 . روايت با سند به سليم : 1 . غيبت نعمانى : ص 48 . 2 . ارشاد القلوب : ج 2 ص 298 . 3 . فضائل شاذان : ص 142 . 4 . كتاب الروضة : ص 24 .

--> ( 19 ) « ج » : ياد مرا نزد خود و دوستانش كوچك نكرده آنگاه كه ياد من نزد دوستان شيطان و حزبش كوچك و خاموش شده است . ( 20 ) در كتاب فضائل : بسيارى از معاندين كه در اطراف او بودند .